Bugün sana gıyaben tanıdığım birinden söz etmek istiyorum. Hakkında o kadar çok şey işittim, o kadar çok şey okudum ki, henüz şahsen tanımamış olmak, ondan bahsetmekten alıkoymuyor beni. Çünkü o her fırsatta karşıma çıkmaktan, adından söz ettirmekten ve şaşırtmaktan geri durmuyor. Öyle şaşırtıyor ki “bunca şaşılacak ne var” dedirtiyor.
Nasıl biri mi? Şeklin ne önemi var? Üç halinde de su birbirine dönüşebilir. Önemli olan onun gücüdür. Güç, beraberinde saygıyı da getirdiğinden ona ne kadar saygı duyulduğunu tahmin edersin. Peki ya sana geçtiği yerlerde bütün düğmelerin iliklendiğinden, geçtiği yerlerde bütün düğmelerin çözüldüğünden, geçtiği yerlerde bütün düğmelerin söküldüğünden bahsetsem..
İstikrarlıdır. Aynı anda birbirine zıt gibi görünen işleri yapması onun kararlığına gölge düşürmez. O kadar kararlıdır ki kendisine yapılan bütün rüşvet tekliflerini reddetmiştir. Ne istikrarlı olması onu büyük bir dalga olmaktan, ne büyük bir dalga olması sakinleştirmekten alıkoymuyor onu. Sigara içmediği bilinse de, sigara ile yakın bir bağı olduğu düşünülmüştür hep.
Çocuksu bir tarafı yok değil. Sürprizler yapmayı seviyor. Şaşırtıyor ama hiç şaşırmıyor. Saklambaç oynarken genellikle kapı arkalarına saklanıyor. Sobelendiği zaman korkutuyor. Sobelediği zaman ağlatıyor.
Bütün kapıları maharetle açtığını söylersem onu hırsız sanırsın. Tamam, bütün kapıları da ustaca kapatıyor. Arama var elinde, ama polis değil. Sekreteri onun toplantıda olduğunu söylemiyor. Ama randevu da alınamıyor ondan. Görüşme saatlerini hep o belirliyor.
İyi bir koşucu olduğuna şüphe yok. Ne zaman depara kalkması gerektiğini biliyor. Hakemlerin kronometreleri onun saatinin yanında oduncu baskülü gibi kalıyor. Misafirperver ama evlerde yatıya da kalıyor.
Binlerce kişinin ellerinin üstünde bir kayık gibi yüzüyordu tabut. Sevilen sanatçının üstüne yine çiçekler atılıyordu. Buraya kadar tamam, ama alkışlanıyordu.
Tabut mezara indirilirken bile alkışlar kesilemedi. Ölüm ve alkış..
Ölüm alkışlanıyordu..
